«Λαμπρούκο θα είσαι μαζί μας»
Η Ελένη Αυλωνίτου έχει μείνει στην ιστορία ως η πρώτη ελληνίδα (μαζί με τη Μαίρη Ιωαννίδου), η οποία εκπροσώπησε την Ελλάδα σε ολυμπιακούς αγώνες. Ήταν τότε σε ηλικία μόλις 14 ετών το 1972 στους ολυμπιακούς αγώνες του Μονάχου ως αθλήτρια του Εθνικού Γυμναστικού Συλλόγου (ΕΓΣ).
Η Ελένη Αυλωνίτου στη συνέχεια παρέμεινε στο χώρο, τον υπηρέτησε και τον υπηρετεί. Βέβαια στη συνέχεια της καριέρας μπήκε στην βουλή με τον ΣΥΡΙΖΑ και εκπροσώπησε του Έλληνες στο ελληνικό κοινοβούλιο.
Ήταν και πάλι υποψήφια με τον ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές το καλοκαίρι του 2023. Η Ελένη ήταν πολύ κοντά στον Λάμπρο Κωνσταντόπουλο, όλοι γνωρίζουν ότι αποτέλεσε την συντροφιά του, και την παρέα του για αρκετά χρόνια. Συγκλονιστική είναι η κατάθεση της, την οποίαν ανάρτησε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για την απώλεια του σπουδαίου αυτού παράγοντα, ο οποίος έφυγε απο την ζωή την Τετάρτη, σε ηλικία 92 ετών, ήσυχος στο σπίτι του στο Χαλάνδρι, από ανακοπή καρδιάς.
Ο Λάμπρος γεννήθηκε το 1931 στην Πάτρα και υπηρέτησε τον Χώρο περίπου 80 χρόνια, ως κολυμβητής, προπονητης, διαιτητής, εκπρόσωπος της χώρας σε διεθνείς φορείς και επι σειρά ετών μέλος του διοικητικού συμβουλίου την Κολυμβητικής Ομοσπονδίας, αντιπρόεδρος και την περίοδο 93-94’, πρόεδρος της. Μια απο τις μεγαλύτερες προσωπικότητες του χώρου.
Διαβάστε την συγκλονιστική τοποθέτηση της Ελένης Αυλωνίτου:
«Είμαι συντετριμμένη! Ο αγαπημένος μας φίλος Λάμπρος Κωνσταντόπουλος, Λαμπρούκος για τους φίλους του, έφυγε για το μεγάλο ταξίδι. Μπορεί να ήταν πλήρης ημερών, αλλά η ζωτικότητά του, η ενέργειά του, η αισιοδοξία του για ζωή ήταν κάτι μοναδικό και το μετέδιδε σε όλους. Έδινε την εντύπωση ότι δεν θα πεθάνει ποτέ, όλοι αντλούσαμε από αυτή την αισιόδοξη στάση του, που μπορούσε να σε ανεβάζει και να σου δίνει μια άλλη οπτική, όταν νόμιζες ότι έχεις πιάσει πάτο.. Φαίνεται ότι έτσι ήταν αυτή η γενιά που αντιμετώπισε το θάνατο στα μάτια, που επιβίωσε, εκεί που εμείς μόνο θεωρητικά κάνουμε τους «καμπόσους»…
Λαμπρούκο θα μας λείψει η ευγενική σου ψυχή και προπαντός η αξιοπρέπειά σου. Αυτή η ανωτερότητα της ψυχής σου, που μόνο με ευτελή συμπεριφορά μπορούσαν να αντιμετωπίσουν οι κάθε είδους «μικρόψυχοι» πολιτικοί σου αντίπαλοι. Διακριτικός, ευγενής και δίκαιος στις ιστορικές σου αναλύσεις, με τους δύο γονείς σου μόνιμους παραθεριστές σε διάφορα νησιά. Από τη Γυάρο έως τον Αϊ Στράτη και το Τρίκερι..
Το πάθος σου για την κολύμβηση σε βοήθησε στη μοναξιά της εφηβείας σου, λόγω των ανωτέρω συνθηκών και σε οδήγησε στο Ναυτικό όμιλο Πατρών, όπου έγινες πρωταθλητής στο πρόσθιο, αργότερα υδατοσφαιριστής και διαιτητής του αθλήματος. Μόλις έπεσε η χούντα, επέστρεψες στην αγαπημένη σου πισίνα ως έφορος εθνικών ομάδων, όπου σε γνώρισα κι εγώ, αλλά και ως πρώτος παράγοντας ιστορικά, που υπήρξε μέλος διεθνών ομοσπονδιών. Πολύ αργότερα έγινες αντιπρόεδρος και τελικά Πρόεδρος της Κολυμβητικής Ομοσπονδίας. (Η photo είναι από την παρουσίαση του πρώτου μου βιβλίου «Αγωνιστικές Επιδόσεις στη Κολύμβηση» σε αθλητικούς συντάκτες και παράγοντες του χώρου στην Κολυμβητική Ομοσπονδία).
Οι ιστορίες σου στην παρέα ανεπανάληπτες, που χρωμάτιζες ιστορικές στιγμές της νεότερης Ελλάδας, αλλά και με μεγάλη αίσθηση χιούμορ για ιστορίες στο χώρο του Αθλητισμού. Υπήρξαμε μαζί στην Αθλητική Επιτροπή του ενιαίου τότε Συνασπισμού με προσωπικότητες τότε του χώρου και με έναν ανεπανάληπτο οργασμό γεγονότων, πρωτοβουλιών και ιδεών για δράσεις στο χώρο, που δυστυχώς δεν έχουν καμία σχέση με τη σημερινή πραγματικότητα.
Α! Λαμπρούκο μας λείπεις πολύ, μας την έκανες ξαφνικά και φρόντισες μέχρι το τέλος, όπως πάντα να μην στεναχωρήσεις κανένα. Σε αγαπάμε και θα σε θυμόμαστε μαζί με την Κατερίνα, τον Πέτρο, τον Γιώργο, τη Νανά και τόσους άλλους! Θερμά συλλυπητήρια στο γιό σου τον Γιάννη, που πρέπει να είναι πολύ υπερήφανος που ήσουν πατέρας του.
Λαμπρούκο, θα είσαι μαζί μας!».
Pisina.net